Saturday, July 21, 2007


Ο υπουργός δικαιοσύνης κύριος (χμ...) Παπαληγούρας ανακοίνωσε την έναρξη κατασκευής όχι ενός ή δύο αλλά πέντε (5) ολοκαίνουργιων σωφρονιστικών καταστημάτων (εμείς στο χωριό μου τα λέμε φυλακές, οκ?).
Λογικό το βρίσκω. Σιγά τώρα μη χαλάμε τα λεφτά μας να φτιάχνουμε σχολεία, νοσοκομεία και άλλα είς -εία. Διότι λεβέντες μου, έχουμε καμία έλλειψη στα ως άνω -εία? Ίσα ίσα που μπορούμε και άνετα να γκρεμίσουμε μερικά να τα κάνουμε σούπερ μάρκετ, φαστφουντάδικα, καρεκλάδικα, μπουρδέλα, κέντρα ανάπαυσης φαλακρών ασβών και αστυνομικά τμήματα.
Άσε το άλλο φιλενάδα. Επειδή εμείς στο ελλάντα θεωρούμε την πρόληψη παλιοκουβέντα, κάτι σαν τη σούπα για τη μαφάλντα ας πούμε, δεν βρίσκουμε καμία απολύτως σχέση ανάμεσα στην εγκληματικότητα και την παιδεία. Τηρούμε πιστά το δόγμα "για κάθε σχολείο που κλείνει ανοίγει μια φυλακή" και πορευόμαστε ανάλογα.
Γράψαμε πάλι, γαμώ το φελέκι μου γαμώ.

4 Comments:

Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Τι τα θελουμε τα σχολεια σε ενα δεξιο κρατος;
Καλυτερα φυλακες για να εχουμε και το κεφαλι μας ήσυχο...

Saturday, 21 July, 2007  
Anonymous Anonymous said...

Επειδή όμως δεν υπάρχει καμία λογική στις επιλογές της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας (όπως βλέπεις δεν χρησιμοποιώ την [όπως φαίνεται] παρωχημένη για τους ελληναράδες διάκριση της γαλλικής επανάστασης, που μιλούσε για τρεις εξουσίες. Στη χώρα μας και οι τρεις μπερδεύονται τόσο γλυκούλικα, ανάλογα με τις ορέξεις των δύο κομμάτων εξουσίας. Στην πραγματικότητα πιο ειλικρινές θα ήταν να μιλάμε για μία εξουσία: το κόμμα. Άντε και μια δεύτερη: ο τύπος), επειδή λοιπόν δεν υπάρχει λογική, θα ήταν σωστότερο να πεις «για κάθε φυλακή που ανοίγει, κλείνει ένα σχολείο».
Πάντως ας μην κατηγορούμε τον φουκαρά τον υπουργό. Εκλογές έρχονται και θέλει να διορίσει κόσμο. Και πιο εύκολα διορίζεις κόσμο σε φυλακή, παρά σε σχολείο, που χρειάζονται και τα αντίστοιχα τυπικά προσόντα (πτυχίο κλπ.).Βέβαια τα ουσιαστικά προσόντα είναι τα ίδια και στις δύο περιπτώσεις (ρουσφέτι).

Και μια διδακτική ιστορία που μου είχε πει ο μακαρίτης ο πατέρας μου: Όταν κάποτε ένας μετανάστης στην Αμερική, που καταγόταν από τη Λακωνία, επέστρεψε γύρω στο 1950 με κάποια λεφτά στην τσέπη, πρότεινε στον τοπικό βουλευτή να χτιστεί κανα σχολείο για τα παιδιά της περιοχής. Τότε ο βουλευτής, όχι μόνο δεν το συζήτησε, αλλά τον έδιωξε από το γραφείο, σηκώνοντας μάλιστα (λένε) το μπαστούνι του να τον χτυπήσει.
Κατά τα άλλα παραπέμπω στη συνέντευξη του Γυφτόπουλου (μεγάλου έλληνα επιστήμονα εγκατεστημένου στη Βοστώνη από το 1950) στο περιοδικό «Αντί» (τεύχη 897 και 898), όπου μιλάει για τη μάταιη προσπάθεια να ιδρύσει επιστημονικό ινστιτούτο στην Ελλάδα στη δεκαετία του ’60, καθώς κανένας από τους πολιτικούς δεν ενδιαφερόταν για την προώθηση του σχεδίου, ενώ κατέληξαν οι Αμερικάνοι συνάδελφοι του Γυφτόπουλου να νομίζουν ότι τους δούλευε.
Τελικά κάποια πράγματα στην Ελλάδα πρέπει να μείνουν ίδια για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα κάποιων και οι αξίες που εκείνοι θέλουν να επιβάλλουν.
Καλό κουράγιο με το στρατό Άγγελε. Θα τα πούμε
Σπύρος Σ.

Saturday, 21 July, 2007  
Blogger alefbetac said...

Μεγάλη κουβέντα. Τελευταίως έχω αρχίσει και σκέφτομαι ότι τελικά το πρόβλημα στην χώρα μας είναι και σε μεγάλο βαθμό μια σύγκρουση γενεών.

Monday, 23 July, 2007  
Blogger nuntius said...

:πρέζα
Σωστό και αυτό. Εξάλλου και οι φυλακές σχολεία είναι.

:ΣΣ
Διδακτικότατη ιστορία αλλά δεν βλέπω τι συμφέροντα εξυπηρετούν οι φυλακές. Δηλαδή, με τα λεφτά μιας φυλακής ξέρεις πόσα τετραγωνικά πλακάκια στρώνει ο Ρουσσόπουλος στη βίλα του?

:buru
Δεν είναι κακή ιδέα. Απλά συγκρούονται οι γενειές η μία με την άλλη αλλά και εσωτερικά. Παράνοια.

Friday, 27 July, 2007  

Post a Comment

<< Home