Μια εικόνα της καθημερινής ζωής που με ενοχλεί λαμβάνει χώρα κατά τον ανεφοδιασμό του αυτοκινήτου μου με βενζίνη. Ξέρω ότι είμαι υπερβολικός, και οτι μάλλον είναι καθαρά προσωπικό κόλημα, αλλά βρίσκω πολύ αγενές να κατεβάζεις το τζαμάκι και να δίνεις τα κλειδιά στον βενζινά για να σου ανοίξει το ρεζερβουάρ και να το φουλάρει. Μου κάνει κάτι σε "πάρε σκλάβε και (εξ)υπηρέτησέ με". Φροντίζω λοιπόν και πάντα κατεβαίνω απο το όχημα, παρόλο που είναι εντελώς ηλίθιο, αφού δεν κάνω στην ουσία τίποτα.
Διάβασα όμως προχτές σε ένα περιοδικό οτι το κάνω αυτό γιατί είμαι κάγκουρας, κομπλεξικός νεοέλληνας, που φοβάται μην τον κλέψει στο ζύγι ο βρωμοαλλοδαπός.
Οκ, κατάλαβα, δεν μπορείς να τους ευχαριστήσεις όλους...