Με έφαγε η τσιγκουνιά μου, φιλεναδίτσε.
Πήγα δηλαδή να κάνω οικονομία και βγήκα κουρεμένος.
Όλα άρχισαν όταν αποφάσισα οτι στον ΟΤΕ και στην ΟΤΕΝΕΤ δίνω πολλά λεφτά για αυτά που μου προσφέρουν. Γιατί δηλαδή να έχω μόνο ένα mbps όταν όλοι οι εναλλακτικοί προσφέρουν κάτι 12άρια και κάτι 24άρια να σου φύγει το καφάσι. Και τηλέφωνο, και τηλεόραση και μια μαύρη να μου κάνει αέρα.
Το θέμα με τη μαύρη έπαιξε, ομολογώ, καταλυτικό ρόλο στην απόφασή μου να απαρνηθώ τον παροχό μου και μετά απο ανδελεχή έρευνα κατέληξα στην OFF τέλεκομς. [σημείωση: πάντα να κάνετε καλή έρευνα αγοράς σαν εμένα διότι μόνο έτσι είστε εξασφαλισμένοι].
Πώς έκατσε τώρα και μόλις το αποφάσισα με πήραν οι ίδιοι τηλέφωνο δεν το έχω καταλάβει. Θα είναι μοιραίο να βρεθούμε μαζί, είπα.
Δεν ήταν.
Και τώρα, δύο μήνες μετά, ακυρώνα τη σύμβασή μου, χωρίς ποτέ να έχω χαρεί τις υπηρεσίες τους.

Εν συντομία:
-Το τελεφω(ο)νικό τους κέντρο έχει μέσο όρο αναμονής τα 10 με 15 λεπτά και το μάξιμουμ που άκουγα την απαίσια μουσικούλα αναμονής τους είναι 35 λεπτά.
-ΔΕΝ γνωρίζουν ή δεν ενημερώνουν τον πελάτη οτι μια γραμμή για να μεταφερθεί στο δίκτυό τους πρέπει να είνα pstn (τσεκαρισμένο απο την ΕΕΤΤ αυτό) με αποτέλεσμα ατελείωτα τηλέφωνα και χάσιμο χρόνου.
-Οι τηλεφωνητές τους είναι αγενέστατοι.
-Τα χρονοδιαγράμματα σύνδεσης αποτελούν Ε.Φ.

Σόρρυ, αγαπημένε μου ΟΤΕ, δεν θα το ξανακάνω...