Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι, κυφά ή φανερά, επηρεάζουν το είναι μας, την εξέλιξη και το χαρακτηρα μας. Συνήθως πρόκειται για την οικογένεια, φίλους, ταίρι... Σπανιότερα για ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε αλλά με τους οποίους νιώθουμε ένα συναισθημαικό δέσιμο, μια ταύτιση, έναν ανεξήγητο δεσμό και που – τι ειρωνία! – μας επιτρέπουν να παίρνουμε χωρίς να δίνουμε...

Σαν χτές πέθανε ένας τέτοιος «δικός μου» άνθρωπος. Με βρήκε σε μια περίεργη, όσο και δύσκολη, περίοδο της μετεφηβίας μου και έμεινε για να με διδάξει με τη μουσική και τους στίχους του, τις ταινίες και τις φωτογραφίες του, την ίδια του τη ζωή.

Ναι, ήταν όλα αυτά ο αγαπημένος μου Cyril Collard. Εραστής της τέχνης και της ζωής. Έκανε ταινίες, έγραψε βιβλία, φωτογράφισε, κινηματογράφισε, έγραψε στίχους, έζησε έντονα και πέθανε χτυπημένος απο τον ιό του HIV, απόρροια της έντονης ερωτικής του ζωής με αγόρια και κορίτσια.

Πάντα αντισυμβατικός και στα άκρα, χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις, έζησε τη ζωή του έτσι όπως θέλησε, επιλέγωντας ο ίδιος το προσωπικό του αδιέξοδο που τον οδήγησε στο τραγικό του φινάλε – την αρχή της αθανασίας του ίσως. Γιατί άφησε πίσω του κάτι που άξιζε...

Là-bas dans la ville
Quelqu'un cherche ta trace
Là-bas dans une île
Quelqu'un se couvre de strass
Tu sais c'est si dur
D'apprivoiser I'éphémère
Tu sais que c'est dur
De croire à quelque chose
Là-bas sous la pluie
Quelqu'un danse avec moi
Là-bas dans la nuit
Quelqu'un s'endort avec moi
Là-bas dans un train
Quelqu'un caresse mes mains
Là-bas dans un port
Quelqu'un me murmure encore
Tu sais c'est si dur
D'apprivoiser l'éphémère
Tu sais que c'est dur
De croire à l'Eternel
Là-bas sur les flots
Quelqu'un s'épuise pour moi
Là-bas sous l'assaut
Quelqu'un se blesse pour moi
Là-bas sur la grève
Quelqu'un s'élance avec moi
Là-bas dans mon rêve
Quelqu'un s'envole avec moi
Là-bas dans les dunes
Quelqu'un se brûle avec moi
Là-bas sous la lune
Quelqu'un se moque de moi
Tu sais…