Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα οι έλληνες αρνούνται τη δαρβινική θεωρία περί εξέλιξης των ειδών σε ποσοστό περίπου 50%.
Και επειδή η άρνησή τους προφανώς και δεν έχει επιστημονικά στοιχεία το μόνο που μας μένει είναι ένας σοφός γεράκος με άσπρα μαλάκια, ο οποίος παρέα με το γιό του και ένα άγιο πνεύμα, αγνώστων λοιπών στοιχείων, δημιούργησε τα πάντα.
Αν και ποτέ δεν το κατάλαβα όλο αυτό το παραμύθι, αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν τα παρελκόμενα αυτής της πίστης. Δηλαδή, οκ θές να πιστεύεις σε κάτι τέτοιο, δεκτό. Και αν το γουστάρεις τρελλά, σε κάνει χαρούμενο, σε απελευθερώνει, σου δίνει δύναμη και ενέργεια τότε μαζί σου.
Τι σχέση έχει η θρησκεία με τα παραπάνω? Μια ζωή με βούρδουλα είναι, γεμάτη ενοχές, απαγορέψεις, χωρίς απολαύσεις, μέσα στην ψευτιά και την καταπίεση.
Σόρρυ, θα προτιμήσω τα πιθικάκια.

"My faith is whatever makes me feel good about being alive. If your religion doesn't make you feel good to be alive, what the hell is the point of it?"

-Τom Robbins-