Καλώς ή κακώς είμαι αριστερών πεποιθήσεων. Αν και πολλοί διαφωνούν με αυτό, διότι λέει αριστερός με σπόρ αυτοκίνητο και δικό του σπίτι δεν πάει, έτσι έχουν τα πράγματα. Αν θέλετε μπορείτε να με δείτε ως αναρχικά αντιφατικό αριστερό τεχνοκράτη , στην ουσία καρφάκι δεν μου καίγεται. Οι ταμπέλες δεν μετράνε.
Μετράνε οι πράξεις και οι ιδεολογίες, οι οποίες ιδεολογίες μετράνε απο το πώς τις στηρίζεις. Και κάπως έτσι φτάνουμε στα γεγονότα σήμερα στα πανεπιστήμια της χώρας.
"Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά στη διάρκεια των πρυτανικών εκλογών, καθώς και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, κατά τη συνεδρίαση της Συγκλήτου, όπου τραυματίστηκε ο πρύτανης Αναστάσιος Μάνθος, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο...". Η συνέχεια εδώ.
Με πολλούς έχω τσακωθεί για το θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων και ξέρω ότι οι απόψεις μου στο θέμα ίσως δεν είναι τόσο αριστερές. Αυτό όμως που επίσης ξέρω είναι οτι όταν διεκδικείς κάτι πρέπει να είσαι σωστός πρώτα απο όλα εσύ. Πρέπει να τίμας, στην προκειμένη περίπτωση, το πανεπιστήμιό σου και μετά να ζητάς να μην γίνουν τα ιδιωτικά. Το να δέρνεις τον πρύτανη σου, μαζί με άλλους ψευτόμαγκες, σε έναν χώρο που θα έπρεπε να προάγει την ελευθερία και το διάλογο σε καθιστά αυτόματα αναρμόδιο να κόπτεσαι για αυτόν. Στο φινάλε αν τα πανεπιστήμιά μας έχουν καταντήσει ένας χώρος που ο καθένας που διαφωνεί μαζί σου μπορεί άνετα να σε δείρει τότε ΚΑΛΩΣ και να φτιάξουν και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Ίσως εκείνα να μπορέσουν να γίνουν χώροι μάθησης, γνώσης, ανταλλαγής απόψεων και σεβασμού.
Ναι ρε, αφού δεν καταφέραμε ΕΜΕΙΣ να κάνουμε έτσι τα δικά μας, τα δημόσια, καλά να πάθουμε. Μας αξίζει και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να διεκδικούμε. Γιατί πάνω απο όλα φταίμε οι ίδιοι.