Σόρρυ κιόλας που θα επανέλθω στο θέμα "στρατός" αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, ειδικά με αυτά που ακούω και διαβάζω. Στο κάτω κάτω ίσως αν ασχολιόμασταν όλοι λίγο παραπάνω με τέτοια θέματα να μπορούσε να γίνει κάτι για να γλυτώσουν τουλάχιστον οι επόμενες γενιές απο το βάσανο αυτό.
Δεν είναι όμως τώρα αυτό το θέμα μου. Αυτό που με εξόργισε έχει να κάνει με την κοινωνία εν γένει, το πολίτευμα, τον καλώς ενοούμενο νόμο και τις ατομικές ελευθερίες.
Αντιγράφω απο την ιστοσελίδα του συνδέσμου αντιρρησιών συνείδησης: " ...τρία χρόνια φυλακή χωρίς αναστολή έριξε το Ναυτοδικείο Πειραιά χθες στον 45άχρονο(!) αντιρρησία συνείδησης Λάζαρο Πετρομελίδη, αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO). Και, μετά από αυτό, η Διεθνής Αμνηστία διακήρυξε ότι εάν ο Πετρομελίδης φυλακιστεί, θα υιοθετηθεί από την οργάνωση ως κρατούμενος συνείδησης.Για 15η φορά παραπέμφθηκε σε δίκη ο Λάζαρος Πετρομελίδης. Το στρατιωτικό δικαστήριο δίκασε ερήμην, αφού ο κατηγορούμενος αντιρρησίας που χθες παραπέμφθηκε για 15η φορά, δεν παραβρέθηκε, όπως είχε και δημοσίως δηλώσει. Κρίνοντας λοιπόν, ούτε λίγο ούτε πολύ, πως κινδυνεύει η... πατρίς, αφού εξακολουθεί να αρνείται να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, του επιδίκασε ποινή τριετούς φυλάκισης, χωρίς αναστολή, σε συγχώνευση για δύο προϋπάρχουσες κατηγορίες για ανυποταξία. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως ο Πετρομελίδης είναι αυτή τη στιγμή καταζητούμενος. Δικαιούται να ασκήσει έφεση μέσα στο επόμενο εικοσαήμερο, ανεξάρτητα εάν αυτή θα έχει ή όχι ανασταλτικό αποτέλεσμα στην ποινή του. Παράλληλα, με την αμέσως επόμενη σειρά κατάταξης, θα ξανακληθεί να υπηρετήσει στο Πολεμικό Ναυτικό, με την επόμενη ΕΣΣΟ τον ερχόμενο Αύγουστο! Ναι μεν η ισχύουσα νομοθεσία ορίζει ότι από την ηλικία των 45 ετών παύει η υποχρέωση της στρατιωτικής υπηρεσίας... ".
Τι λέτε ρε παιδιά, πάμε καλά? Σε ποιά γαμημένη χώρα ζούμε? Απο πότε μπορεί ένας πολίτης (και ας με διωρθώσουν οι νομικοί της παρέας παρακαλώ) να δικαστεί απο στρατιωτικό δικαστήριο? Ως τι? Τι αρμοδιότητα έχει το ναυτοδικείο? Μήπως έχουμε χούντα και δικαζόμαστε απο τα στρατιωτικά δικαστήρια? Θα φέρουμε και τα ΕΑΤ-ΕΣΑ σε λίγο?
Ευτυχώς ξύπνησε η διεθνής αμνηστία και το πήρε πάνω της το θέμα. Διότι απο την ΕΕ δεν βλέπω προκοπή. Μας καταδικάζει, χρόνια τώρα για το θέμα, αλλά πέραν τούτου τίποτα. Το σύνταγμα της κάθε χώρας-μέλους, λέει, είναι πιο ισχυρό απο το ευρωσύνταγμα. Το σύνταγμα της ελλάδος είναι δημοκρατία όμως, αγαπητοί κύριοι, και δεν μπορεί το κάθε ναυτοδικείο να το καταλύει με το έτσι θέλω.
Επιτέλους λίγη σοβαρότητα...
Δεν είναι όμως τώρα αυτό το θέμα μου. Αυτό που με εξόργισε έχει να κάνει με την κοινωνία εν γένει, το πολίτευμα, τον καλώς ενοούμενο νόμο και τις ατομικές ελευθερίες.
Αντιγράφω απο την ιστοσελίδα του συνδέσμου αντιρρησιών συνείδησης: " ...τρία χρόνια φυλακή χωρίς αναστολή έριξε το Ναυτοδικείο Πειραιά χθες στον 45άχρονο(!) αντιρρησία συνείδησης Λάζαρο Πετρομελίδη, αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO). Και, μετά από αυτό, η Διεθνής Αμνηστία διακήρυξε ότι εάν ο Πετρομελίδης φυλακιστεί, θα υιοθετηθεί από την οργάνωση ως κρατούμενος συνείδησης.Για 15η φορά παραπέμφθηκε σε δίκη ο Λάζαρος Πετρομελίδης. Το στρατιωτικό δικαστήριο δίκασε ερήμην, αφού ο κατηγορούμενος αντιρρησίας που χθες παραπέμφθηκε για 15η φορά, δεν παραβρέθηκε, όπως είχε και δημοσίως δηλώσει. Κρίνοντας λοιπόν, ούτε λίγο ούτε πολύ, πως κινδυνεύει η... πατρίς, αφού εξακολουθεί να αρνείται να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία, του επιδίκασε ποινή τριετούς φυλάκισης, χωρίς αναστολή, σε συγχώνευση για δύο προϋπάρχουσες κατηγορίες για ανυποταξία. Στην πράξη αυτό σημαίνει πως ο Πετρομελίδης είναι αυτή τη στιγμή καταζητούμενος. Δικαιούται να ασκήσει έφεση μέσα στο επόμενο εικοσαήμερο, ανεξάρτητα εάν αυτή θα έχει ή όχι ανασταλτικό αποτέλεσμα στην ποινή του. Παράλληλα, με την αμέσως επόμενη σειρά κατάταξης, θα ξανακληθεί να υπηρετήσει στο Πολεμικό Ναυτικό, με την επόμενη ΕΣΣΟ τον ερχόμενο Αύγουστο! Ναι μεν η ισχύουσα νομοθεσία ορίζει ότι από την ηλικία των 45 ετών παύει η υποχρέωση της στρατιωτικής υπηρεσίας... ".
Τι λέτε ρε παιδιά, πάμε καλά? Σε ποιά γαμημένη χώρα ζούμε? Απο πότε μπορεί ένας πολίτης (και ας με διωρθώσουν οι νομικοί της παρέας παρακαλώ) να δικαστεί απο στρατιωτικό δικαστήριο? Ως τι? Τι αρμοδιότητα έχει το ναυτοδικείο? Μήπως έχουμε χούντα και δικαζόμαστε απο τα στρατιωτικά δικαστήρια? Θα φέρουμε και τα ΕΑΤ-ΕΣΑ σε λίγο?
Ευτυχώς ξύπνησε η διεθνής αμνηστία και το πήρε πάνω της το θέμα. Διότι απο την ΕΕ δεν βλέπω προκοπή. Μας καταδικάζει, χρόνια τώρα για το θέμα, αλλά πέραν τούτου τίποτα. Το σύνταγμα της κάθε χώρας-μέλους, λέει, είναι πιο ισχυρό απο το ευρωσύνταγμα. Το σύνταγμα της ελλάδος είναι δημοκρατία όμως, αγαπητοί κύριοι, και δεν μπορεί το κάθε ναυτοδικείο να το καταλύει με το έτσι θέλω.
Επιτέλους λίγη σοβαρότητα...
posted by nuntius at 3:36 PM
3 Comments:
Άρθρο 96 § 4 του Συντάγματος: «Ειδικοί νόμοι ορίζουν: α) τα σχετικά με τα στρατοδικεία, ναυτοδικεία και αεροδικεία, στην αρμοδιότητα των οποίων δεν μπορεί να υπαχθούν ιδιώτες».
Άρθρο 193 § 1 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα: «Στη δικαιοδοσία των στρατιωτικών ποινικών δικαστηρίων υπάγονται
όσοι είναι στρατιωτικοί κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, καθώς και οι
αιχμάλωτοι πολέμου».
Άρθρο 5 § 3 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα:
«Κληρωτός, εθελοντής ή έφεδρος, που γίνεται δεκτός στη στρατιωτική
υπηρεσία, είναι στρατιωτικός από την κατάταξή του και πριν ακόμη
ορκισθεί. Οι λοιποί είναι στρατιωτικοί από την ορκωμοσία τους. Επίσης,
στρατιωτικός είναι και όποιος καλείται νόμιμα να καταταγεί, από τη λήξη
της προθεσμίας προς κατάταξη. Ο Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας
εφαρμόζεται όμως σε αυτόν μόνο όσον αφορά το έγκλημα της ανυποταξίας».
Σε καμία περίπτωση λοιπόν ιδιώτης δεν μπορεί να δικαστεί από στρατοδικείο.
Από στρατιωτικό δικαστήριο δικάζονται όσοι είχαν την ιδιότητα του στρατιωτικού κατά το χρόνο τέλεσης της αξιόποινης πράξης.
Για να προλάβει όμως οποιεσδήποτε αμφισβητήσεις, ο Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας (Σ.Π.Κ.) λέει στο άρθρο 5 § 3 ότι «στρατιωτικός είναι και όποιος καλείται νόμιμα να καταταγεί, από τη λήξη
της προθεσμίας προς κατάταξη». Επομένως με βάση τον Σ.Π.Κ. που ισχύει, νόμιμα δικάστηκε ο συγκεκριμένος ιδιώτης από το στρατιωτικό δικαστήριο, αφού έληξε η προθεσμία του για να καταταγεί την ημερομηνία που έπρεπε να εμφανιστεί για να κάνει τη θητεία του. Δικάζεται όμως νόμιμα από το στρατοδικείο μόνο για το ποινικό αδίκημα της ανυποταξίας, όπως διευκρινίζει το ίδιο άρθρο στην ίδια παράγραφο.
Εδώ το θέμα είναι αν το συγκεκριμένο άρθρο του Σ.Π.Κ., όπως ισχύει, είναι συνταγματικό.
Αν δηλαδή μπορεί να μας πει με το έτσι θέλω ότι θεωρεί σαν στρατιωτικό τον ιδιώτη που κλήθηκε να καταταγεί και δεν εμφανίστηκε την ημερομηνία που έγραφε το χαρτί του. Έστω και αν μετά τα μαζεύει λίγο και τον θεωρεί στρατιωτικό μόνο για το αδίκημα ης ανυποταξίας.
Κατά προσωπική άποψη, την οποία όμως δεν την έχω ψάξει σε μεγάλο βάθος, είναι παράλογο να θεωρείται σαν στρατιωτικός ο «κληρωτός ή έφεδρος» (όπως λέει το άρθρο 5 § 3), αν δεν έχει εμφανιστεί στη μονάδα του και δεν έχει ορκιστεί.
Δηλαδή θα θεωρείται στρατιωτικός π. χ. για 20 χρόνια συνεχόμενα;;
Βέβαια ο νόμος χρησιμοποιεί το τρικ που είπα παραπάνω, ότι δηλαδή τον θεωρεί στρατιωτικό μόνο για να δικαστεί από στρατοδικείο για την ανυποταξία και όχι για άλλα αδικήματα. Όμως κάτι τέτοιο δεν μου φαίνεται να συμβαδίζει με την κοινή λογική.
Σε κάθε περίπτωση όμως δεν μπορεί ο νόμος με τέτοια τρικ να παραβιάζει συνταγματικές διατάξεις. Και όταν το Σύνταγμα λέει ότι στην αρμοδιότητα των στρατιωτικών δικαστηρίων δεν υπάγονται ιδιώτες, κατά την άποψή μου δεν επιτρέπει διακρίσεις ανάλογα με το αν ο ιδιώτης όφειλε να παρουσιαστεί κάποια συγκεκριμένη ημέρα στη μονάδα του ως έφεδρος ή κληρωτός. Από τη στιγμή που δεν έχει παρουσιαστεί, δεν έχει γραφτεί στους καταλόγους στρατευσίμων και δεν έχει ορκιστεί, παραμένει ιδιώτης και πρέπει να δικαστεί από τα τακτικά δικαστήρια της Πολιτείας. Και το πολιτειακό δικαστήριο μπορεί να εφαρμόσει ορθά με την ίδια άνεση (και με περισσότερες εγγυήσεις από το στρατοδικείο) το νόμο, να εκτιμήσει τα αποδεικτικά στοιχεία και να επιβάλλει την ποινή που προβλέπεται.
Αυτά τα πολύ πρόχειρα.
Αν μου έρθει καμιά φλασιά, θα στη στείλω.
Ξεφτίλα, έτσι? Και οι νομικοί κύκλοι της χώρας μας τι κάνουν για αυτό?
Οι νομικοί κύκλοι δεν εμβαθύνουν και ιδιαίτερα στο ζήτημα, εκτός από κάποιους μεμονωμένους συγγραφείς συνταγματολόγους, οι οποίοι δίνουν έκταση στο θέμα, χωρίς να έχει γενικευθεί το ενδιαφέρον γι’ αυτό.
Κανέναν δεν ενδιαφέρει σε βάθος το όλο ζήτημα, αφού όταν έρχεται η ώρα, όλοι βάζουν το βυσματάκι τους και λένε «υπομονή να απολυθούμε».
Όπως έκανα κι εγώ.
Post a Comment
<< Home