Ποτέ δεν μου άρεσε η ράπ μουσίκη, πάντα ήμουν περισσότερο ροκάς. Ακόμα λιγότερο μου άρεσαν οι goin through, δεν μου βγάζαν με τίποτα αυτό το "πραγματικό" που μου βγάζουν οι active member για παράδειγμα. Άσε που το "πόσο μαλάκας είσαι" αν και πιασάρικο θα μπορούσε να το είχε γράψει κάλιστα και ένας κουτσός μπαμπουίνος. Το τελευταίο τους σουξεδάκι όμως "καλημέρα ελλάδα" έρχεται συχνά στο μυαλό μου τελευταία.
Αγαπητή μου ελλάδα λοιπόν, σου έχω μαζέψει και εγώ ένα κάρο άπλυτα.
Διπλό πρώτο φάουλ απο την αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη. Δεύτερη φορά κιόλας. Μετά τους Μελισσοχωρίτες και οι κάτοικοι του Ευόσμου εναντιώθηκαν και κατάφεραν να μπλοκάρουν τη δημιουργία μονάδας φιλοξενείας ψυχιατρικά ασθενών στο στάδιο της ανάρωσης. Λυπάμαι κύριοι αλλά οι αμορφωσιά και η βλαχιά δεν είναι δικαιολογίες. Όχι πια, όχι για μένα. Οι συγκεκριμένες περιοχές, και οι κάτοικοί τους, για μένα αποτελούν πλέον μια σκοτεινή τρύπα στο χάρτη της ελλάδας. Και επειδή η ζωή δεν ξέρουμε πως τα φέρνει, μακάρι ποτέ να μην πέσουν στην ανάγκη μου. Είναι ήδη καταδικασμένοι. Ζήστε μόνοι σας στα κολοχώρια σας βρομεροί πίθικοι. Και για να μην το ξεχάσω, κύριε Ψωμιάδη (λέγε με κλαψομουνίασις), δεν σας φταίει για όλα η αθήνα, μάζεψτε πρώτα μερικές γουρουνόφατσες στα μέρη σας και βλέπουμε. Αλλά σόρρυ, αυτοί σας ψηφίζουν ενώ εγώ όχι.
Δεύτερο φάουλ, η χαρά που ένιωσα μαθαίνοντας οτι σχολείο των νοτίων προαστείων δέχτηκε τη μαθήτρια απο την Εύβοια. Και μάλιστα μαθητές και καθηγητές επεφύλαξαν θερμή υποδοχή στην κοπέλα. Γιατί απο την Εύβοια τη διώξανε. Και πολλά άλλα σχολεία στην ελλάδα δεν την δέχονταν. Την πουτάνα που έκατσε και τη βίασαν.
Και γαμώ το κέρατό μου δηλαδή. Ένα σαδιστικό μπουρδέλο έχουμε καταντήσει. Γεμάτο θύματα. Τους πιό αδύναμους. Γουστάρουμε ε? Το ξέρω...

Καλημέρα Ελλάδα
Να μου ζήσεις για πάντα
Να τιμάς με παρελάσεις το έπος του 40
Να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα
Και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα

Να μου ζήσεις Ελλάδα και όλοι οι βουλευτές σου
Με τ' αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου
Με τους Χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισεύει στέλνουν στην Ελβετία

Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;
Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας;
Κύριε υπουργέ ΓΑΜΩ τα υπουργεία σας

Προκαταβολικά συγγνώμη μα έχω όνειρα
Σαν αυτά που κάποιοι ονομάζανε ανώνυμα
Εγώ τους δίνω όνομα και δεν κάθομαι φρόνημα
Γιατί εγώ κι εσύ διαφέρουμε στο φρόνημα

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη
πρέπει κι εσύ να μάθεις ν' αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροιδεύεις
Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς