Δεν ξέρω αν το μάθατε αλλά απο το 2010 θα κόψουμε το κάπνισμα. Και ακόμα και αν δεν το κόψουμε δεν θα μπορούμε να καπνίσουμε πουθενά παρά μόνο σαν κυνηγημένοι στο σπίτι μας ή έξω στο δρόμο.
Δεν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα με αυτό, στο κάτω κάτω είναι λογικό να σεβόμαστε τους αντικαπνιστές και είναι κάτι που αργά ή γρήγορα έπρεπε να εφαρμοστεί. Όλα όμως τα πράγματα έχουν και τις προεκτάσεις τους.
Ξεκίνησα να καπνίζω στα 20 μου περίπου. Πιο πρίν ήμουν μη καπνιστής αλλά όχι αντικαπνιστής. Meaning, όποιος ερχόταν σπίτι μου μπορούσε άνετα να καπνίσει και γενικά δεν με ενοχλούσε το θέμα, αρκεί να μην φύσαγε τον καπνό στη μάπα μου και ο χώρος να είχε καλό εξαερισμό (πράγματα δηλαδή που θέλω ακόμα και τώρα). Σαν καπνιστής δεν μπορώ να πώ οτι βίωσα ανάλογη συμπεριφορά απο τους μη καπνιστές, λογικό βέβαια και αναμενώμενο, παρόλο που ήμουν ιδιαίτερα προσεκτικός.
Έχοντας όμως βιώσει και τις δύο πλευρές, αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω είναι τις υπερβολές. Δεν μπορώ, λόγου χάρη, να δεχτώ οτι είσαι τόσο χαρμάνης που καπνίζεις ακόμα και πάνω στη μηχανή, ούτε οτι δεν μπορείς να κρατηθείς πέντε λεπτά για να βγείς απο το βίντεο κλάμπ - μπακάλικο - σούπερ μάρκετ για να ανάψεις το τσιγάρο σου. Από την άλλη βέβαια ούτε το να ψευτοβήχεις επειδή ο διπλανός σου άναψε τσιγάρο στο θερινό σινεμά μπορώ να καταλάβω, για να τον αναγκάσεις να το σβήσει, ούτε το να μου κάνεις παρατήρηση που καπνίζω (σε χώρο που επιτρέπεται το κάπνισμα) επειδή περνάς απο εκεί για ένα δευτερόλεπτο για να πάς τουαλέτα στο τραίνο.
Περί ορέξεως, βέβαια, κολοκυθοκεφτέδες, οπότε προσπαθώ να φανταστώ πως θα είναι για μένα η όλη κατάσταση το 2010. Μάλλον δύσκολη. Όσοι θέλετε να με κάνετε παρέα θα πρέπει να έρχεστε σπίτι μου ή να έρχομαι εγώ στο δικό σας. Το έξω δεν θα παίζει, μιάς και όπως εσείς δεν θα θέλετε να εισπνέετε τον καπνό μου (και δεν είστε και υποχρεωμένοι) έτσι και εγώ δεν είμαι υποχρεωμένος να βγώ μαζί σας και να περάσω άκαπνος μια ολόκληρη βραδιά ή έστω κάνοντας βόλτες για να βγαίνω να καπνίζω.
Το κάθε πράγμα, πολύ απλά, έχει και τις συνέπειές του. Όσοι φωνάζετε για την απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους όπως μπάρ και καφετέριες (που και πάλι δίκιο θα σας δώσω όταν το κάνετε) σκεφτείτε πόσες εξόδους με φίλους θα χάσετε απο αυτό, επαφές τις οποίες πιθανά να θέλετε στη ζωή σας. Ότι, ίσως, θα έπρεπε να μπορούσαμε να τα βρούμε και να φωνάξουμε όλοι μαζί όχι υπέρ της απαγόρευσης του καπνίσματος αλλά υπέρ μιας πραγματικής αναδιάρθρωσης των χώρων των μαγαζιών, με πραγματικές θέσεις για μη καπνίζοντες και εξαιρετικά συστήματα εξαερισμού στις υπόλοιπες.
Το θέμα όμως έχει τελειώσει, οι αποφάσεις έχουν παρθεί και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι απλά να περιμένουμε να δούμε πώς θα λειτουργήσει. Ως τότε εγώ θα ανάψω ένα τσιγαράκι μόνος στο σπίτι, προβάροντας πως θα είναι το 2010. Στο κάτω κάτω έχει και τα καλά του αυτό, θα κάνω τρελλή οικονομία απο τις εξόδους που θα χάνω...