Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο περισσότερο απορώ με την κατάσταση των συνανθρώπων μου. Οκ, το ξέρω οτι ζούμε σε μια δύσκολη εποχή, βίαιη, απάνθρωπη και σαδιστική. Αυτό όμως που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι οτι πλέον η ανομία προβάλλεται με εντελώς απροκάλυπτο τρόπο, σαν να έχει γίνει ξαφνικά ο νέος ηθικός κώδικας της εποχής. Δικαιώματα έχουν μονάχα οι θύτες, με τα θύματα να μετατρέπονται σε καταδικαστέα γκροτέσκα φιγούρα απλά και μόνο γιατί υπάρχουν.
Πρίν κάτι μήνες ήταν οι Κάφροι Έλληνες Οδηγοί. Ένα blog που δημοσίευε φωτογραφίες (μαζί με τις πινακίδες τους) απο παρκαρισμένα αυτοκίνητα σε σημεία που απαγορευόταν απο το νόμο και καταφανέστατα εμπόδιζαν την πρόσβαση και διέλευση απο αυτά για τους πεζούς, άτομα με αναπηρίες κλπ. Μου είχε τότε κάνει εντύπωση το μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που θεώρησε οτι ο δημιουργός του blog είναι ένας αλήτης και οτι, εν ολίγης, οι οδηγοί αυτοί ΚΑΛΑ κάνουν και συμπεριφέρονται έτσι. Προέβαλλαν δε πληθώρα δικαιολογιών - οι πιο πολλές βέβαια ήταν απλά μαγκιά, καθαρή νεοελληνική, του στύλ "γιατί έτσι γουστάρουμε".
Και τώρα είναι ένα νέο βίντεο με το βασανισμό με καυτό λάδι ενός αθώου σκύλου απο έναν "φοιτητή" σε ένα νησί. Δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω το βίντεο αλλά απο ότι κατάλαβα απο τα σχόλια ο "άνθρωπος" αυτός γελάει και κάνει σχόλια την ώρα που βασανίζει το ζώο.
Βρεθήκανε κάποιοι που εκφράσανε τον αποτροπιασμό τους για το γεγονός. Κάποιοι άλλοι ζητάνε την τιμωρία του δράστη και, μιάς και στην ελλάδα οι δεν υπάρχουν μηχανισμοί δικαιοσύνης, αποφάσισαν να δημοσιοποιήσουν τα στοιχεία του.
Τα υπόλοιπα σχόλια όμως με άφησαν και πάλι άφωνο. Οτι "ένα λάθος έκανε μωρέ το (!!)παιδί", ότι "δεν μπορούμε να το καταδικάζουμε για αυτό", "σιγά ένα ζώο βασάνισε, εδώ βασανίζονται άνθρωποι", "δεν καταλαβαίνετε οτι είναι ανήθικο αυτό που γίνεται εναντίον ενός ανθρώπου για χάρη ενός σκύλου" και τέτοια χαριτωμένα.
Το μόνο που θεωρώ ελπιδοφώρο είναι οτι όλα τα σχόλια αυτού του τύπου ήταν ανώνυμα. Τουλάχιστον μισοντρέπονται.

Υπάρχουν κάποιοι που υπερασπίζονται την ανωτερώτητα του ελληνικού πολιτισμού.
Θέλετε να μου δείξετε κάποια στιγμή και εμένα τον πολιτισμό αυτό?