Δεν ξέρω πως μου έκατσε απόψε αλλά θα γίνω oldies.
Θυμήθηκα μια απο τις πιο χαζές (και συνάμα πιο γεμάτες απο χρώμα και ανακαλύψεις) δεκαετίες της ζωής μου, απο τα πέντε ως τα δεκαπέντε μου - μιλάμε δηλαδή περίπου για το διάστημα '85-'95. Και τρελλές αναμνήσεις. Δεν νομίζω οτι ενδιαφέρουν κανέναν αλλά εμένα με έπιασε το νοσταλγικό μου...

Κατηγορία 1 - κινούμενα σχέδια:
Φανατικά "ουράνιο τόξο"! Ειδικά η σειρά "ταξίδι στο κέντρο της γής" με τον Σάγκμα με είχε συναρπάσει. Ακόμα και τώρα το θεωρώ απο τα καλύτερα αλλά και πιο παράξενα παιδικά ever. Να είναι καλά ο καλός μου πατήρ που φρόντισε να μου κληρονομήσει δυο VHS γεmάτα με παιδικά της εποχής απο την ΕΡΤ, μεταξύ αυτών φυσικά και το Σάγκμα. Thanx daddy!
Εξίσου επιδραστικά υπήρξαν και το Νίλς Χόλγκερσον (απο το οποίο επίσης ανακάλυψα πρόσφατα ένα τεράστιο αρχείο σε βιντεοκασσέτες), η Κάντυ (ναι ρε, έβλεπα και Κάντυ, τραβάτε κάνα ζόρι?) και τα κλασσικά όπως Φρουτοποία (το οποίο τότε μου φαινόταν σαν φίλμ νουάρ) και Του κουτιού τα παραμύθια. ειδικό βραβείο στον Αστυνόμο Σαϊνη (με την πρώτη μεταγλώτισση) και στους καταπληκτικούς "Γιόχαν, Βίλλυ και τα στρουμφάκια".
Αργότερα βέβαια εκμοντερνιστήκαμε και σειρά είχαν τα Θάντερκατς και λίγο αργότερα οι Σίμσονς, αλλά η μαγεία είχε αρχίσει ήδη να χάνεται...

Κατηγορία 2 - σειρές:
Τι να πρωτοπώ? Ιππότη της ασφάλτου? Τον έχει ξεχάσει κανείς, εξάλλου? Το νησί της φαντασίας? Μάτλοκ? Ομάδα δράσης 21? Για την Τόλμη και Γοητεία δεν θα μιλήσω, είναι μια μαύρη σελίδα στην παιδική μου ηλικία...
Η μεγάλη μου αγάπη όμως ήταν τα ελληνικά. "Ορκιστείτε παρακαλώ", "Μαντάμ Σουσού" αλλά η μεγάλη αγάπη ήταν, και παραμένει η πιό σκοτεινή σειρά που έβγαλε ποτέ η ελληνική τηλεόραση. Οι "Αυθαίρετοι" - καθαρά γκόθικ και μαύρη σειρά με Βαλαβανίδη, Πουλικάκο, Τριφύλη και δεν συμμαζεύεται... Την τελευταία δεκαετία ψάχνω απεγνωσμένα επεισόδια της σειράς, όποιος μπορεί να βοηθήσει θα του χροστώ αιώνια χάρη!

Κατηγορία 3 - κόμιξ:
Το αγαπημένο μου ήταν το "Αγόρι". Το πρώτο που έφερε στην ελλάδα το δικαστή Ντρέντ, και δεν μιλάμε για την ξενέρα του Σταλόνε, και το Σλέιν, έναν ήρωα σε στύλ Κόναν ο Βάρβαρος. Φυσικά δεν παρέλειπα να προμηθεύομαι σχεδόν ό,τι έβγαινε κάθε εβδομάδα (μίκυ μάους, μπλέκ, μάχη, γκόλ) όπως και την απίστευτα σατυρική Βαβούρα (θυμάται κανείς την πολυκατοικία στην Οδό Τρέλλας 13??).

Κατηγορία 4 - διατροφή:
Ο βασικός λόγος που τα κόκαλά μου είναι τόσο γερά είναι η ύπαρξη του "Μπίκα", το κακάο που προτιμούσα να βάζω τότε στο γάλα μου. Μιλάμε για 5-6 ποτήρια τη μέρα, ακόμα απορώ πως δεν ξέρναγα. Κατά τα άλλα τρεφόμουν με τις γνωστές αηδίες τύπου "κουκουρούκου" με τα αυτοκολλητάκια, πίτσα μεξικάνα και μεζάκια. Απο παγωτά οι αδυναμίες ήταν δύο, που φυσικά δεν υπάρχουν πια: μία κόκκινη γροθιά με τον δείκτη τεντωμένο (γεύση φράουλα, σαν γρανίτα) και το κλασσικό "μολύβι" αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Κατηγορία 5 - φετίχ:
Κάστρα και Πολιορκητές, Άμπρα κατάμπρα, Τράπουλες με αυτοκίνητα/αεροπλάνα/πλοία, αυτοκόλητα σε άλμπουμ (all time classic η σείρα με όλες της σημαίες του κόσμου, ακόμα την έχω!), πλαστικά στρατιωτάκια, τερατομάχοι.

Δεν είχαμε τότε ούτε Playstation, ούτε Pokemon, ούτε φυσικά 3G κινητά, ούτε καν βιντεοπαιχνίδια με αξιόλογα γραφικά. Το τέτρις ήταν τότε επανάσταση. αλλά περνάγαμε ωραία ρε γαμώτο...

ΥΓ. σκέφτομαι κάποια στιγμή να στήσω μια ιστοσελίδα με σχετικό περιεχόμενο ή τουλάχιστον που να έχει να κάνει με όλα τα κινούμενα σχέδια της εποχής. Anyboby want to help?