Διάβασα σήμερα για την υπόθεση του ειδικού φρουρού που αυτοεπιβεβαίωσε τον αντρισμό του στην περιοχή της ομόνοιας πάνω σε έναν τοξικομανή που δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του... Έχω πρόβλημα με την authority, το παραδέχομαι, αλλά νομίζω ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά ξεπερνα το θέμα αυτό και θα έκανε τον οποιονδήποτε να αισθανθεί ντροπή που μοιράζεται τον χαρακτηρισμό "άνθρωπος" με τον εν λόγω "κύριο"... Η εξουσία είναι πλέον ένα καλάμι, το οποίο μόλις σου δωθεί δυσκολεύεσαι να μην το καβαλήσεις, είτε λέγεσαι "μπάτσος", είτε δάσκαλος-καθηγητής, είτε στο κάτω κάτω ακόμα και "ταρίφας" ή δημόσιος υπάλληλος. Και η βία ο συνηθισμένος τρόπος έκφρασής της, είτε λέγεται σωματική είτε λεκτική ή ψυχολογική. Κάνεις κουμάντο βρε αδερφέ, πώς να το κάνουμε? Αν δεν το δείξεις δέρνοντας τρείς φορές τη μέρα τι γυναικά και τα παιδιά σου και άλλες τόσες όσους μπορείς γύρω σου τι μάγκας είσαι? Ας μην ξεχνάμε ότι η γοητεία της μάγεψε και αλλοτροίωσε ακόμα και ανθρώπους με πιο φιλελεύθερες απόψεις, οι οποίες μπήκαν στο συρτάρι μόλις την δοκίμασαν...
Ο μεγάλος Κροπότκιν χρησιμοποιεί τον όρο "κρατικιστές", τον οποίο βρίσκω απόλυτα ταιριαστό στην συγκεκριμένη περίπτωση αφού ο μόνος συνειρμός σου φέρνει πλέον η έννοια του κράτους είναι αυτός της εξουσίας - και πάντα με την κακή της άσκηση... Κάθε μέρα συναντάμε και από έναν και η μόνη επανάσταση που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην γίνουμε και εμείς ένας από αυτούς. Η δικτατορία του προλεταριάτου μπορεί να δεχτεί τελικά πολλές ερμηνείες και ακόμα περισσότερες εφαρμογές...
Και για να μην το ξεχάσω, μετά μας φταίνε για όλα οι αμερικάνοι και οι απολίτιστοι ευρωπαίοι... Να χαρώ εγώ πολιτισμό!