Χρόνια τώρα οι δισκογραφικές εταιρίες έχουν επιδωθεί σε έναν ανελέητο πόλεμου ενάντια στους απανταχού κακούς που αντιγράφουν παράνομα μουσικά η κατεβάζουν μουσική από το διαδίκτυο. Τα θύματα ως τώρα πολλά, με το ρομαντικό napster να κρατά την πρώτη θέση, το audiogalaxy και πρόσφατα τα kazaa και winmx. Οι διώξεις χρηστών επίσης πολλές, με ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε αυτό να παίζει ο πρώην ροκάς και πρών φτωχός (πλήν τίμιος πάντα!) τυμπανιστής των metallica, Lars Ulrich. Το θέμα της παράνομης διακίνισης μουσικής όμως αποδεικνύεται λερναία ύδρα για τις δισκογραφικές, με τους κακούς να κερδίζουν συνέχεια εφευρίσκοντας και αναπτύσοντας ασταμάτητα λογισμικά και Ρ2Ρ ανταλαγής αρχείων.
Μετά λοιπόν από τις μηνύσεις και τα πρόστιμα ήρθε και η ώρα της εκδίκησης! Αντιγράφω από το in.gr: "Εκατομμύρια καταναλωτές που είχαν αγοράσει CD μουσικής της Sony BMG που περιείχαν ύπουλο αντιπειρατικό λογισμικό, θα αποζημιωθούν με χρηματικά ποσά ή δωρεάν μουσική -ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ ενέκρινε τη συμβιβαστική συμφωνία μεταξύ της εταιρείας και αγοραστών που είχαν καταθέσει αγωγές. Σύμφωνα με τους νομικούς εκπροσώπους των αγοραστών αυτών, περίπου 27 μουσικά άλμπουμ σε CD της Sony, που κυκλοφόρησαν σε συνολικά 20 εκατομμύρια αντίτυπα από το 2005, περιείχαν το λογισμικό MediaMax, σχεδιασμένο να εμποδίζει την αντιγραφή του CD σε υπολογιστές. Το λογισμικό κρυβόταν στο σύστημα χρησιμοποιώντας τακτικές ιών, άφηνε τον υπολογιστή ευάλωτο σε επιθέσεις, και επέτρεπε στη Sony να παρακολουθεί τις μουσικές προτιμήσεις του χρήστης."
Σαν μοναδικό σχόλιο νιώθω την ανάγκη να προσθέσω ότι από τη μία πλευρά είναι χαζό να κάνεις ένα πόλεμο που δεν μπορείς να κερδίσεις ενώ από την άλλη οι ίδιες οι τιμές των εταιριών ωθούν τους χρήστες στην αντιγραφη. Λυπούμαστε πολύ που το κάνουμε αυτό αλλά η καημένη η Μπέλλου εδω και πολλά χρόνια δεν παίρνει δικαιώματα για να δικαιολογούνται τα 20 ευρώ του cd της, ούτε και οι marillion είναι τόσο φαταούλες ώστε τα άλμπουμ τους της δεκαετίας του '90 να κάνουν 15 ευρώ... Όλοι θα προτιμούσαμε την αυθεντική και περιποιημένη (γκούχ γκούχ... μόνο ένα χαρτάκι με το εξώφυλλο? έτυχε μάλλον...) έκδοση με το βιβλιαράκι της (ξανά γκούχ γκούχ) αλλά δεν ανήκουμε όλοι στην κατηγορία αυτών που αγοράζουν μόνο το νέο cd της Βανδή και του Νίνο κάθε δύο χρόνια, με συνέπεια να μπορούν να ανταπεξέλθουν εύκολα στο κόστος αγοράς τους.
Και είς άλλα με υγεία λοιπόν...