Κάθε φορά που βλέπω έναν πιτσιρικά να κάνει μαλακία δεν μπορώ να κρατηθώ και σχολιάζω τη μαλακία του. Ίσως να γέρασα, ίσως, όπως λέει και ένας κοντινός μου άνθρωπος, να μην έκανα νεανικές μαλακίες και είμαι μάλλον κατακριτέος για αυτό.
Ίσως πάλι και για αυτό να έμεινα ζωντανός τόσα χρόνια, και κυρίως αρτιμελής. Για αυτό και για την τάση μου να σκέφτομαι, και κυρίως να προετοιμάζομαι, για το χειρότερο.
Περπατώντας χτές πρός το αμάξι μετά τη συναυλία του manu στην μαλακάσσα είδαν πολλά τα μάτια μου. Είδα τέσσερα και πέντε άτομα να στοιβάζονται στο πίσω μέρος αυτοκινήτου. Είδα αμάξια που απο κάθε παράθυρο πέταγε και απο ένα ζευγάρι γυναικεία πόδια. Είδα τρικάβαλα σε μηχανές να έχουν την αξίωση να βγούν βράθυ εθνική. Είδα άτομα, παρέες, να έχουν γίνει κομμάτια απο τις μπύρες - και σίγουρα κάποιοι απο αυτούς οδήγησαν. Είδα ανθρώπους να περιμένουν στην εθνική, τη δική μας κακοφωτισμένη εθνική. Τα είδα όλα.
Ίσως σαν πιτσιρικάς να παραήμουν ξενέρωτος. Απλά σε μια εποχή που δεν έχεις παρελθόν προτιμούσα να έχω μέλλον.

ΥΓ. Ο manu αρκετά καλός αλλά δεν το διασκέδασα. Πολύς κόσμος, πονοκέφαλος, πολύ σκόνη. Και η επιλογή των κομματιών όχι όπως θα μου άρεσε. Ραντεβού σε cohen και madonna τώρα.